باسلام ابتدا ماه محرم و شهداي كرببلا راتسليت
مي گويم وسپس يك غزل از سالهاي ۷۴
راتقديم ميكنم
كربلا گفتيم و دنيا گريه كرد !
كــربـلا گفــتيــم و صــحــرا گــريه كــرد
از عــطــش لــبهاي دريــا گــريــه كــرد
بــيصدا مــانــديــم و دل آتــش گــرفــت
دجــلــه هــم از بــغــض لــبها گـريه كرد
دســـت ســقــادر فــرات افــتــــاده بـــود
مــشــك آب از زخـــم مــولا گـريــه كــرد
زيــــنــــب كــبـــري اســيـــر درد شـــد
اصـــغــر شـــش مـــاهـــه حـتي گريه كرد
آســــمــــان بـــا آفـــتــاب گـــرم خـــود
از نـــگـــاه گـــرم ســـقــا گـــريــه كــرد
خـــيــمــههــا آتـــش گــرفـته ســوخــتند
شــعلــهاي از غــم ســـراپـــا گـــريــه كرد
در گـــلـــوي اصــغــر شـــش مــاهـــهاش
تـــيــر خــصـــم از ســـوگ بـابـا گريه كرد
بـــا صـــداي نــــالـــههاي كـــودكــــان
كـــربـــلا گـــفــتيــم و دنـــيا گــريه كرد
